اتفاقا من عاشق سگها هستم. مهربون، وفادار و بی کینه ترین موجوداتی که دیدم. اما روا نمی‌دونم از محیط زیست یتیم و در معرض آسیبِ ایران، صرف نظر کنیم تا سگهای آزاد، زاد و ولد کنن! در هیچ کشور قائل به محیط زیستی، «سگ بی سرپرست» وجود نداره. عمده سگهایی که در کشورهای پیشرفته به عنوان سگ ولگرد، دستگیر ‌و یوتانایز می شن در حقیقت سگهایی نژاد دار هستن که توسط صاحباشون رها شدن! سگ و گربه،لباس و ماشین نیستن که بخریم و جلوتر استوری واگذار کردنشونو بزاریم! اونها به ما خو می گیرن و حق نداریم از سر، بازشون کنیم! با این حال در طول سالها، صاحبانی بی وجدان، عذر سگاشونو خواستن. این سگها اطراف شهرها و‌روستاها زادو ولد کردن، زیستگاهها و غذای بسیاری از حیوانات وحشی رو مال خود کردن. صبب انتقال بیماریها و همچنین پیدایش گونه های خطرناکی مثل «گرگاس» شدن. سگها ذاتا یار انسان هستن اما همین رفقای مهربون تو شکار رقیبی ندارنو به صورت گروهی، قوی ترین گونه های وحشی رو هم شکار می کنن. گونه های وحشی نه دُمی برای ما تکون می دن و نه به ما نزدیک می شن. آیا این دلیل می‌شه که صد و هشتاد و هشت گونه در حال انقراضی که مستقیما در معرض خطر سگهای آزاد هستنو به رفاه رفقای مهربون و وفادارمون بفروشیم؟(اون هم نه به حفظ نسلشون). ما اینقدر تشنه وفاداری و مهربونی شدیم که نمی تونیم اهمیت گونه های در معرض انقراض حیات وحشرو درک کنیم. اینقدر صلب اراده شدیم که حاضریم برای دهن کجی به کنترلگران، هر اونچه دستوردادن، برعکسشو انجام بدیم: کاملا شرطی و متعاقبا همچنان بی اراده. در این وضعیت، رانتی هایی در قالب پیمانکارِ دستگیریِ سگ، سگهای ولگردرو می گیرنو به شهرداریها تحویل می دن و شهرداریها مجددا رهاشون می کنن تا دوستای پیمانکارشون همچنان با گرفتن سگها، پول بیشتری به جیب بزنن. از اونا بدتر، یکسری از پیجها و‌تشکلهای به اصطلاح حمایت از حیوانات هستن که با انتشارفیلمهای سگهای مجروح ودرخواست کمک مالی، حسابهای بانکیشونو به ارقامی رسوندن که نه تنها بیشترش خرج سگهای زبون بسته نمی شه، بلکه شاید نصف این پولها می تونست هزاران جانور در خطر انقراض رو نجات بده. من و شما به خوبی از وضعیت اداره حفاظت (؟!؟) از محیط زیست و سیاستهای زیست محیطی کشورمون خبر داریم و حقیقتا محیط زیست ایران، حامی ایی جز من و شما نداره! این هم که قدرتمندانو سودجوها مشغول غارت محیط زیست هستن، دلیلی کافی برای انحراف بحث نیست! هرچیزی جای خودش! جای سگ های دوست داشتنی، توی خونه، حیاط و محیط کنترل شده ماست! اونهارو به فرزندی قبول کنیم! لطفا به سگهای آزاد عقیم نشده، غذا ندیم!