Przez całe swoje życie mnóstwo energii wkładały w to, by się przystosować. Mówić, myśleć, czuć i zachowywać się tak, jak od nich oczekiwano. Niejednokrotnie przypłaciły to stanami lękowymi, depresją i przekonaniem, że to z nimi jest coś nie tak. Diagnoza w dorosłym wieku okazała się dla nich wyzwoleniem. Przyznaniem sobie prawa do bycia po prostu sobą. O kobietach ze spektrum autyzmu, z ADHD, z mizofonią, piszemy w Temacie Miesiąca lutowego numeru naszego magazynu. „Neuroróżnorodność zdejmuje z nas poczucie winy wynikające z tego, że jesteśmy inne” – mówi Kasia Modlińska, założycielka i prezeska fundacji a/typowi. „Wszyscy jesteśmy nieskończenie zróżnicowani pod względem cech psychicznych. Neuroróżnorodność znosi kryterium jednej obowiązującej normalności. Zamiast „normy” wprowadza pojęcie „typowości”, czyli częstszego występowania, większej powszechności. Świadomość zjawisk, zdolność ich nazywania, jest ważną częścią na drodze postępu. W końcu granice naszego języka są granicami naszego świata”. Tekst: Joanna Olekszyk Ilustracja: Magda Wolna #neuroróżnorodność #autyzm #adhd #psychologia #zwierciadlo_miesiecznik #zwierciadlo #zwierciadlopoleca #zwierciadło