با گریه میبوسم، این جای خالی را از گریه میمیرم، وقتی نباشی را با گریه میخوابم، تا صبح فردا ها از بس که غی کردم، این قرص آبی را با گریه میمیرم، روز عروسی را هر کس که بعد از من، روزی ببوسی را با گریه میبوسم، عکس تنی را که آمد و رنگی کرد، این قلب طوسی را با گریه میبارم، باران با باران غم از نور و بابلسر، تا یزد و کرمان غم با گریه میبارم، اندازه ی کلِّ رود های خشکیده، در سطح ایران غم Photo by @janishots