توخونه یوسف اباد از وقتی که این پیچک سبز می شد هرروزباچنین منظره ای چشم نواز چشمانمان راباز می کردیم .حیاطش انگار باغ بود. هرسال بهزادشخم میزد. همه چی کاشته بودیم. البالو گیلاس الوزرد انگور و چیزهای دیگه گل یخ یاس زرد رزهای معطر اهار زنبق های بنفش که درزمستان وبرف هم گل داشتند. ختمی ... هرروزبعدازظهرمحل بازی بچه ها و باغبانی بهزاد و دیداردوستان نازنین مان روی تخت چوبی اباجی و بدوپستوی من بود . وصدای پیرزن همسایه بالا بود که می گفت برایشان اسپنددودکن و من که به خنده می گفتم پشکل دود باید کرد و هیچ وقت برایشان اسپند دود نکردم.