Ouderschap anders Gisteren, zo’n dag waarop velen samenkomen, een hoop paaseitjes, gevulde tafels en gezelligheid. Ook een dag vol prikkels, verwachtingen wel of niet vervuld. Ik weet niet hoe het met jou zit maar ik heb die dagen altijd een dubbel gevoel. In hoeverre ga ik mee in de verwachtingen van anderen en in hoeverre kies ik op dat moment wat ik zelf nodig heb. Zo’n dag brengt altijd weer uitermate goed aan het licht wat gezien mag worden. Ik reflecteerde ‘s avonds nog even op de afgelopen jaren. De scheiding van de vader van mijn kinderen, de liefde die al na een paar maanden mijn leven inliep. Mijn weg naar zelfstandigheid als alleenstaand ouder en natuurlijk de uitdagingen van het co-ouderschap en een samengesteld gezin. Voor de mensen die wat verder weg van mij staan. Ik woon met mijn twee zoons in Haarlem. Mijn liefde woont met zijn kinderen 60 km verderop. Mijn ex waarmee ik het co-ouderschap deel, woont op een steenworp afstand van mij. Ik weet nog dat ik in de eerste maanden niets liever wilden dan met mijn grote liefde ons tot één grote familie samenvoegen. Daar waren lange gespreken over, tranen en onvervulde verlangens. Want met allebei co-ouderschap in een andere stad, dat gaat niet zo makkelijk hè. Ik zag een hoop gezelligheid voor mij, veel samenzijn en samendoen. Nu een paar jaar later, weet ik beter. De realiteit: het is leuk maar ook gigantisch hard werken. Ik ben niet gemaakt om continue mensen om mij heen te hebben en mijn lief evenmin. In grote groepen hebben we al snel het idee dat we tekortschieten waardoor we dan weer neigen naar oude patronen. Al met al ben ik ontzettend dankbaar dat deze samenwoonwens niet in vervulling is gegaan. Lees verder in comments #coouderschap #samengesteldgezin