Η ζωή δεν είναι αμερικάνικη κομεντί Η ζωή έχει και ήλιους και βροχές Και καλοκαίρια και χειμώνες Και φθινόπωρα και άνοιξες Και αυτό δεν είναι καλό ή κακό Είναι απλώς αυτό που είναι Η ζωή έχει και φωτιές και πλημμύρες Και ξηρασίες και νηνεμίες Και ύστερα ξανά αναγέννηση της φύσης Έχει δέντρα ψηλά που ανταγωνίζονται για το φως του ήλιου Και φυτά αναρριχητικά Έχει και βρύα και λειχήνες Νούφαρα και βάτα Κι αν είσαι στο σπίτι δίπλα σ ένα τζάκι το χιόνι μοιάζει ευλογία Και αν είσαι έξω και δουλεύεις ή δεν έχεις σπίτι για να κοιμηθείς μοιάζει κατάρα Κι αν έχεις ελιές για να ζήσεις Η βροχή μοιάζει ευλογία Αλλά αν δουλεύεις στους δρόμους έξω Μοιάζει τύχη καταραμένη Κι ο ήλιος στην παραλία είναι φωτεινός και σου ζεσταίνει την ψυχή Μα αν υποφέρεις από ασθένεια του δέρματος Ή αν φτιάχνεις δρόμους ή καλλιεργεις τη γη Ο ίδιος ήλιος μοιάζει κόλαση πυρωμένη Και η θάλασσα η ίδια Για άλλες είναι διακοπές και παιχνίδια με τα φουσκωτά Για άλλες είναι προσφυγιά, πνιγμός και πόνος Γιατί η ζωή απλώς έτσι είναι Μία ροή από ήλιους και βροχές Άνοιξες καλοκαίρια και χειμώνες Και πάλι απ την αρχή Κι αυτό δεν είναι καλό ή κακό. Είναι απλώς αυτό που είναι. Κι αν κάποιος σου υποσχεθεί μονάχα κήπους ανθισμένους Να θυμηθείς Ότι η ζωή είναι τα μπουμπούκια είναι και τα ξερά τα χόρτα Είναι και οι μελίγκρες που τρώνε τα φύλλα Είσαι και εσύ που τα ποτιζεις για να ανθίσουν Μέχρι να ξεραθουν ξανά Και πάλι απ την αρχή Τα ανθισμένα λόγια -μην το ξεχνάς - Είναι μονάχα λόγια Κι εγώ επειδή δεν σου υποσχέθηκα μονάχα κήπους με τριαντάφυλλα Να με πιστέψεις Γιατί θα είμαι εκεί ακόμα κι όταν βρέχει ή όταν ο ήλιος θα σου κάψει την πλάτη - γιατί και θα βρέξει και ο ήλιος θα σου κάψει την πλάτη. Κι αυτό δεν είναι καλό ή κακό Είναι απλώς αυτό που είναι. [Οι στίχοι στις φωτογραφίες είναι από το "Rose garden" (1973) της Lynn Anderson]