Θέλω να σου πω Ότι δεν βαράς μόνο εσύ φρίκες Με την ύπαρξή σου την ίδια Με την αξία σου Με το σώμα σου Με τα κιλά σου Θέλω να σου πω πως δεν είσαι μόνο εσύ που δεν ξέρεις τι κάνεις με τη ζωή σου Ποια είσαι Που πηγαίνεις Δεν είσαι μόνο εσύ που κοιτάς τον καθρέφτη και θες να σπάσει σε χίλια κομμάτια, να σταματήσει να σου θυμίζει πόσο μισείς το σώμα σου Δεν είσαι μόνο εσύ Που δεν ξέρεις πώς να απολαύσεις τη ζωή ώρες ώρες Που δεν βρίσκεις το κίνητρο να σηκωθείς από το κρεβάτι Δεν έχεις όρεξη να πας σούπερ μάρκετ Να μαγειρέψεις Να απλώσεις τα ρούχα Δεν την παλεύεις με τη μοναξιά Πνιγεσαι με δουλειές αλλά δεν ξέρεις πώς να γεμίσεις τη μέρα σου Δεν νιώθεις μόνο εσύ άσχημη, ανυπόφορη, "μπάζο", χαζή, κακομοίρα, ανεπαρκής. Δεν νιώθεις μόνο εσύ. Όλες τα περνάμε, ρε φίλη. Ακουσέ με. Όλες βαράμε τις φρίκες μας, η καθεμία απ τη δική της αφετηρία και με τη δική της αφορμή. Η κοινωνία το θρέφει μέσα μας αυτό το τέρας. Δεν είσαι μόνη. Δεν είσαι η μόνη. Δεν είσαι μόνο εσύ. Υ. Γ. Αυτή είμαι εγώ, σε ένα κοντέινερ - τουαλέτα στη συναυλία της Βανδη που με πήρε μαζί της μια υπέροχη νέα φίλη, λίγες ώρες μετά που ένιωθα ότι δεν μπορώ καν να σηκωθώ απ το κρεβάτι και έψαχνα μέσα μου το κίνητρο για ζωη❤️