To jak tam? Jesteś tolerancyjny_a? Pytam o kwestię dyskomfortu. Ten temat powinien być książką, zatem w tym poście staram się go rozpocząć, głównie w ujęciu poznawczym. Zatem... Czy pomyślałeś_aś kiedyś, że to, co nieprzyjemne, jest częścią doświadczania i w wielu przypadkach zwyczajnie nie da (a nawet nie powinno!) się tego unikać, omijać, wyzbywać? Na przykład: Smutek jest naturalną i prawidłową reakcją organizmu, w odpowiedzi na smutne wydarzenie życiowe. Takiej reakcji się nie leczy, można jedynie wspierać umiejętności regulacji emocji, tak by adaptacyjnie przeżyć ten proces. Słowo klucz: przeżyć, nie unikać. Tolerancja dyskomfortu to wymiar, na którym różnimy się na poziomie indywidualnym. Stopień, w jakim jesteśmy na dyskomfort tolerancyjni zależy od wielu czynników: naszych dyspozycji biologicznych, przekonań o sobie, naturze emocji, czy przeszłych doświadczeń. Zakres tolerancji dyskomfortu można zwiększać. I nie chodzi o oscylowanie na biegunach „wszystko albo nic”, a o regulację w zależności od posiadanych obecnie mocy przerobowych i zasobów. Kwestie związane z tolerancją dyskomfortu są częstym obszarem pracy w terapii CBT zaburzeń lękowych, chociaż sama świadomość istnienia zjawiska, moim zdaniem, przydaje się na co dzień w budowaniu naszego dobrostanu. ❗️Dajcie znać w komentarzach, czy ten post jest dla Was jasny i pomocny❓ Temat niezmiennie mnie fascynuje, jednak nie jest łatwo ująć go jasno i precyzyjnie. Pogadajmy zatem o tym 🙃 ____________ #zdrowiepsychiczne #psychologia #psychoterapia #psychoedukacja #dobrostan #tolerancja #dyskomfort #wellbeing #samopomoc #joannagutral