“Dit is de laatste keer dat ik in de media zal verschijnen. Ik wil graag mijn leven en dat van onze kinderen in alle rust verder zetten. We willen Lara’s verlies in alle stilte een plaats geven.” Ik (@inenijs) mocht Steffen eenmalig interviewen. Dit weekend kan je ons gesprek lezen in NINA. Een rauwe babbel, over de liefde, over hun kinderen, over rouw. 🤍 STEFFEN: “Ik wist niet dat rouwen fysiek zo zwaar zou zijn. Ik móét overdag even gaan liggen, of ik haal de avond niet. Het gemis vreet me op vanbinnen. ’s Avonds ga ik heel vroeg naar bed, om dan nog drie uur naar foto’s en filmpjes van Lara te kijken.” INE: “Ik kan me zelf alleen het beeld van zieke Lara voor de geest halen, wanneer ik aan haar denk. Wanneer ik naar foto’s kijk van haar vóór ze ziek was, dan lijkt dat alsof het gaat over een ander leven. Ik vind dat heel erg.” STEFFEN: “Ik merk dat er sinds kort meer en meer herinneringen naar boven drijven zoals we altijd samen geweest zijn. Verliefd, passioneel, wild, luid. Dat maakt het verdriet alleen maar groter, omdat ik iedere dag harder besef wat ik kwijt ben. Ik wil wel geloven in ‘tekens’ zoals dat van die witte pluimpjes, maar het brengt haar niet terug ... Ze is weg, ze komt nooit meer terug. Nooit.” 📸 by @frankieandfish