‘Toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, was ik op vakantie in Georgië. Ik kom uit Sint-Petersburg en wist gelijk dat het niet verstandig zou zijn om terug te keren naar Rusland. Sinds de annexatie van de Krim in 2014 ben ik betrokken geweest bij de protesten tegen het regime van Poetin. De invasie kwam als een totale shock. De eerste twee weken leefde ik in een soort overlevingsstand. Ik heb direct een bankrekening in Georgië geopend omdat ik bang was dat de overheid bankrekeningen zou bevriezen. De weken daarna ben ik continu bezig geweest om bevriende journalisten en activisten te helpen weg te komen uit Rusland. Na die twee weken begon de realiteit in te zinken en raakte ik in een diepe depressie. Toch was er niet veel tijd om stil te zitten omdat ik werk moest vinden. Ik ben op zoek gegaan naar het meest stabiele land in Europa en kwam uit op Nederland. Ik heb het geluk dat ik als IT’er makkelijk werk kan vinden en vond zo vrij snel een baan in Amsterdam. Toen bij mijn sollicitatie gevraagd werd: waar zie je jezelf over vijf jaar? begon ik nerveus te lachen. Mijn leven staat zo op zijn kop dat ik op zo’n vraag geen antwoord heb. Het Rusland hoe ik het heb gekend bestaat alleen nog maar in mijn gedachten. Ik probeer vrede te hebben met dat ik elders een nieuw bestaan en identiteit zal moeten opbouwen. Dat is minder pijnlijk dan de hoop bewaren ooit naar huis te kunnen terugkeren.’ Lees meer Humans of Amsterdam via de link in bio. 📸: @debrabarraud #humans #humansofamsterdam #amsterdam #oekraïne #rusland #oorlog #depressie