Estudyante ko itong si Camille sa Ateneo for two straight semesters. Wala ako ka-ide-idea kung sino siya at kung sino ang family niya. Hahahahahahaha. Basta siya si Ms. Villar na Beadle ko for 2 semesters sa Ateneo. Explain ko lang ha: “Beadle” is a concept na parang sa Ateneo ko lang na-encounter bilang sampid lang naman ako dun dahil Thomasian ako noh! Hahahahahahaha. Basically ang Beadle is the Liaison of the Professor sa buong section — so naturally lagi kong kausap ang Beadles ng bawat section na hawak ko. So itong si Camille Beadle ko nga. So for an entire year sa kanya ako nagbibigay ng mga kiyemelatik na instructions chuva at messages para sa section nila. Sinasabi niya dati na paborito niya akong teacher pero feeling ko kiyeme lang...pero ilang taon na — dekada na actually — ang nakalipas at consistent siya sa dialogue niya na ako pinaka-bet niyang teacher. Aliw na aliw daw siya sa akin. At sa totoo lang siya din naman ang favorite Beadle ko kasi nga napaka-bait at sweet niya at matalino siya ha considering na mahirap ang subjects na tinuro ko dati dahil sa kaartehan ko. Maluka-luka ako nung minsang tinanong ko siya kung ano na work niya at sinabi ko pa na mag-ipon siya at alagaan niya parents niya dahil wit ko knows na sina Manny Villar at Senator Cynthia Villar pala ang parents niya. Hahahahahahaha. At Congresswoman pala siya. Punchline hanggang ngayon, Sir Chuck ang tawag niya sa akin at forever Beadle ko daw siya — “make utos anytime Sir Chuck.” Naloka ako. Nagkita kami kanina sa event ni Ben Chan sa BGC. Sir Chuck pa rin tawag niya sa akin. Sabi ko Camille Chuck na lang. Pero ayaw niya. Ako nahihiya eh. So ano itatawag ko sa kanya? Congresswoman Villar? Chika lang naman. Pero sa totoo lang — I love Camille very, very much along with all the Ateneans whom I taught in that particular chapter of my career as they have given me four of the happiest years of my Life. 4 na taon ako nagturo sa Ateneo kaya feeling ko Atenista na rin ako. Hahahahahahahaha. Labyu Camille.